{"id":365,"date":"2020-05-07T15:28:34","date_gmt":"2020-05-07T15:28:34","guid":{"rendered":"http:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/?p=365"},"modified":"2020-05-07T15:29:02","modified_gmt":"2020-05-07T15:29:02","slug":"lady-day-najwieksza-wirtuozka-emocji-w-historii-wokalistyki-jazzowej-cz-2-tworczosc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/2020\/05\/07\/lady-day-najwieksza-wirtuozka-emocji-w-historii-wokalistyki-jazzowej-cz-2-tworczosc\/","title":{"rendered":"Lady Day, najwi\u0119ksza wirtuozka emocji w historii wokalistyki jazzowej. Cz. 2 – tw\u00f3rczo\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Lady Day pozostawi\u0142a po sobie wiele nagra\u0144 z wybitnymi muzykami m.in. Teddym Wilsonem, Lesterem Youngiem, Bennym Goodmanem, Oscarem Petersonem. Jednak za sw\u00f3j najlepszy album uwa\u017ca\u0142a ostatni\u0105 p\u0142yt\u0119 nagran\u0105 w 1958 z orkiestr\u0105 pod kierunkiem Raya Ellisa – \u201eLady in Satin\u201d. Na nagraniach obok orkiestry pojawiaj\u0105 si\u0119 smyczki, a chwilami nawet ch\u00f3r. W tym czasie brzmienie Holiday zacz\u0119\u0142o si\u0119 ju\u017c wyra\u017anie zmienia\u0107 – \u201es\u0142odko-gorzki chrapliwy wokal przypomina\u0142 g\u0142os 70-latki, a nie 40-latki\u201d[1]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Natomiast ja zamierzam skupi\u0107 na dw\u00f3ch utworach pochodz\u0105cych z wcze\u015bniejszego albumu zatytu\u0142owanego \u201eLady Sings the Blues\u201d, kt\u00f3rego realizacja trwa\u0142a od 1954 do 1956 roku. Pierwszy, jaki chcia\u0142abym wymieni\u0107, to \u201eGod Bless the Child\u201d (pojawi\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na singlu z 1942 roku), do kt\u00f3rego tekst napisa\u0142a sama wokalistka, a muzyk\u0119 stworzy\u0142 Artur Herzog. Piosenka nawi\u0105zuje do k\u0142\u00f3tni Lady Day z matk\u0105. Posz\u0142o oczywi\u015bcie o pieni\u0105dze. Podczas nerwowej wymiany zda\u0144 ze strony Sadie Fagan padaj\u0105 s\u0142owa: \u201eniech B\u00f3g b\u0142ogos\u0142awi dziecko, kt\u00f3re ma w\u0142asne dziecko\u201d. Ten incydent zainspirowa\u0142 Billie do rozwa\u017ca\u0144 o bogactwie, biedzie, podzia\u0142ach spo\u0142ecznych i niesprawiedliwo\u015bci:<\/p>\n\n\n\n

\u201eThem that’s got shall get 
Them that’s not shall lose (\u2026)
Money, you’ve got lots of friends 
They’re crowding around your door 
But when you’re gone and spending ends 
They don’t come no more \u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Pieni\u0105dze by\u0142y przekle\u0144stwem Holiday. Pocz\u0105tkowo dlatego, \u017ce ich brakowa\u0142o, a p\u00f3\u017aniej dlatego, \u017ce nie przynios\u0142y jej szcz\u0119\u015bcia, a jedynie torowa\u0142y drog\u0119 do dalszego upadku. Sprawia\u0142y, \u017ce Billie czu\u0142a si\u0119 samotna. Zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce wielu jej bliskich, jest przy niej tylko wtedy, kiedy mog\u0105 liczy\u0107 na finansowe wsparcie.<\/p>\n\n\n\n

            Drugi bardzo istotny utw\u00f3r na p\u0142ycie \u201eLady Sings the Blues\u201d nosi tytu\u0142 \u201eStrange Fruit\u201d. Ta piosenka nie by\u0142a ju\u017c osobist\u0105 refleksj\u0105 Billie, sta\u0142a si\u0119 protest-songiem ca\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci afroameryka\u0144skiej, wyrazem jej cierpienia, buntu wobec niesprawiedliwej rzeczywisto\u015bci. To jeden z pierwszych utwor\u00f3w poruszaj\u0105cych problem dyskryminacji rasowej. Tekst do \u201eStrange Fruit\u201d napisa\u0142 \u017cydowski poeta Abel Meerepol. Opisuje w nim lincz na Afroamerykanach oskar\u017conych
o rzekome morderstwo i gwa\u0142t \u2013 samos\u0105d, kt\u00f3rego ofiar\u0105 padli Thomas Shipp i Abram Smith, a kt\u00f3ry uwieczniony zosta\u0142 na zdj\u0119ciu Lawrence’a Beitlera.<\/p>\n\n\n\n

Holiday za\u015bpiewa\u0142a t\u0119 piosenk\u0119 w 1939 roku w Cafe Society, gdzie jazzu mogli s\u0142ucha\u0107 zar\u00f3wno biali, jak i ciemnosk\u00f3rzy klienci. Ten wyst\u0119p przeszed\u0142 do historii. Billie g\u0142\u0119boko odczuwa\u0142a ca\u0142\u0105 gorycz i rozpacz zawart\u0105 w utworze. Swoje emocje przelewa\u0142a ze sceny na publiczno\u015b\u0107. Autor tekstu skomentowa\u0142 interpretacj\u0119 wokalistki w takich s\u0142owach: „Billie ofiarowa\u0142a \u201eStrange Fruit” najbardziej zaskakuj\u0105c\u0105, dramatyczn\u0105 i skuteczn\u0105 interpretacj\u0119, kt\u00f3ra wytr\u0105ci\u0142aby z dobrego samopoczucia nawet najbardziej zadowolon\u0105 z siebie publiczno\u015b\u0107”[2]<\/a>. Najprawdopodobniej \u201eStrange Fruit\u201d sta\u0142o si\u0119 przyczyn\u0105 przysz\u0142ych problem\u00f3w Lady Day: prze\u015bladowa\u0144 przez FBI, \u015bcigania za narkotyki oraz aresztowa\u0144. Piosenka nie zosta\u0142a przychylnie odebrana przez w\u0142adze, jednak Billie nie podporz\u0105dkowa\u0142a si\u0119 zakazowi jej wykonywania. W 1999 roku magazyn \u201eTime\u201d okre\u015bli\u0142 utw\u00f3r \u201eStrange Friut\u201d pie\u015bni\u0105 stulecia.[3]<\/a><\/p>\n\n\n\n

\u201eSouthern trees bear strange fruit,<\/em>
Blood on the leaves and blood at the root,
Black bodies swinging in the southern breeze,
Strange fruit hanging from the poplar trees\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

            Billie Holiday nie by\u0142a idealna technicznie, ale zachwyca\u0142a swoj\u0105 naturalno\u015bci\u0105. \u015apiewa\u0142a ca\u0142ym sercem, dlatego jej wykonania potrafi\u0105 przej\u0105\u0107 do granic. Dotykaj\u0105 odbiorc\u0119 gdzie\u015b g\u0142\u0119boko wewn\u0105trz. Przejmuj\u0105ce, smutne ballady uwydatniaj\u0105 intensywno\u015b\u0107 cierpienia skrywanego przez Billie. To bardzo wa\u017cna posta\u0107 nie tylko dla rozwoju wokalistyki jazzowej, ale r\u00f3wnie\u017c wokalistyki w rozumieniu og\u00f3lnym. Lady Day dzia\u0142a\u0142a intuicyjnie, jej g\u0142os, fraz\u0119, rytm, interpretacj\u0119 prowadzi\u0142y emocje. To artystka uniwersalna, poniewa\u017c przez autentyczno\u015b\u0107 przekazu jej \u015bpiew wzrusza po dzi\u015b dzie\u0144. Producent John Hammond tak okre\u015bla pierwszy raz, kiedy us\u0142ysza\u0142 i zobaczy\u0142 \u015bpiewaj\u0105c\u0105 Billie Holiday: \u201eto by\u0142 ten rodzaj cudu, na kt\u00f3ry czeka\u0142em od lat i kt\u00f3ry ju\u017c si\u0119 nie powt\u00f3rzy\u0142\u201d[4]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

[1]<\/a> http:\/\/muzyka.dziennik.pl\/zdjecia\/487022,11,billie-holiday-w-stulecie-urodzin-skandaliczny-zywot-krolowej-jazzu-zdjecia.html (dost\u0119p 07.06.2018)<\/p>\n\n\n\n

[2]<\/a> http:\/\/www.wysokieobcasy.pl\/wysokie-obcasy\/1,53662,18215305,Billie_Holiday__Nie_stronila_od_heroiny__whisky_i.html?disableRedirects=true (dost\u0119p 07.06.2018)<\/p>\n\n\n\n

[3]<\/a> http:\/\/www.wysokieobcasy.pl\/wysokie-obcasy\/1,53662,18215305,Billie_Holiday__Nie_stronila_od_heroiny__whisky_i.html?disableRedirects=true (dost\u0119p 07.06. 2018)<\/p>\n\n\n\n

[4]<\/a> http:\/\/muzyka.dziennik.pl\/zdjecia\/487022,11,billie-holiday-w-stulecie-urodzin-skandaliczny-zywot-krolowej-jazzu-zdjecia.html (dost\u0119p 07.06.2018)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lady Day pozostawi\u0142a po sobie wiele nagra\u0144 z wybitnymi muzykami m.in. Teddym Wilsonem, Lesterem Youngiem, Bennym Goodmanem, Oscarem Petersonem. Jednak za sw\u00f3j najlepszy album uwa\u017ca\u0142a ostatni\u0105 p\u0142yt\u0119 nagran\u0105 w 1958 z orkiestr\u0105 pod kierunkiem Raya Ellisa – \u201eLady in Satin\u201d. Na nagraniach obok orkiestry pojawiaj\u0105 si\u0119 smyczki, a chwilami nawet ch\u00f3r. W tym czasie brzmienie … <\/p>\n

Czytaj dalej \u201eLady Day, najwi\u0119ksza wirtuozka emocji w historii wokalistyki jazzowej. Cz. 2 – tw\u00f3rczo\u015b\u0107\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[45,42],"tags":[23,46,25,13],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/365"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=365"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/365\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":367,"href":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/365\/revisions\/367"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=365"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=365"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wroclawskaszkolaspiewu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=365"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}